Lucie Sluyter (70) uit Zoetermeer houdt heel haar leven al van muziek en nog meer van dansen. Vijftien jaar geleden maakte ze kennis met buikdansen. “Maar zo heet dat niet meer.” Via een vriendin (“Echt iets voor jou, Lucie”) maakte ze kennis met het buikdansen. En er wordt danwel gewiegd en gedraaidmet buiken en heupen, een blote buik was er niet te zien. En nog niet. “Dat is meer iets voor jonge meiden. Die hebben we hier niet.” Knipogend: “Daar zouden we maar jaloers van worden.” Daarom heet het tegenwoordig Oriëntaals dansen. Lucie noemt zich “de leider die geen leider is”. Het betekent dat ze wel elke donderdagmiddag voor de laptop vol muziek zorgt en het leeuwendeel van de Arabische rokken en andere kledingstukken regelt, maar dat ze er geen formele functie van maakt. “Nergens voor nodig.” Het is vrijheid, blijheid bij de dansgroep. “Het zijn ook geen lessen meer. Het is vrij dansen op muziek.” Lucie vindt het allemaal prima. Behalve dan dat de groep niet meer optreedt. “Ik wil wel het podium op. Maar”, wijst ze naar de dansende dames, “zij dus niet. Niks aan te doen.” Oriëntaals dansenwordtmedemogelijkgemaakt door PaletWelzijn. PaletWelzijn heeft nog veel meer activiteiten en mogelijkheden tot dagbesteding. Voor meer informatie: paletwelzijn.nl. LUCIE SLUYTER IS NOOIT TE OUD OM TE DANSEN ‘Buikdansen? Zo heet dat niet meer’ N O O I T T E O U D Lucie Sluyter (met gele omslagdoek) is dol op oriëntaals dansen. 21
RkJQdWJsaXNoZXIy NTc0OTk=